Als een trillend klarinetrietje was ik eraan begonnen. Mijn sollicitatie als boekhoudster bij NV Broeckmans, Vlaams marktleider in deurklinken. Een job die vele deuren zou openen, zo stond op de vacature.
Aan de ingang van NV Broeckmans schoven de deuren automatisch open. De bereidwillige secretaresse verwees me door naar de vergaderruimte op niveau één, tweede deur links. Vijf minuten te vroeg was ik, en toen de secretaresse uit het zicht verdween, zwakte ik mijn tempo af om de marge op te vullen.
Pas toen ik de klink beetnam, merkte ik hoezeer mijn handen zweetten. Alsof de olie uit de scharnieren was gedropen door mijn verhitting. Ik aarzelde, slikte, beefde, liet de klink weer los tot een plotse vastberadenheid me met een snok de deur deed openen. Daar stond ik, oog in oog met mijnheer Broeckmans generatie vier.
'Zet u maar,' zei mijnheer Broeckmans hartelijk. Het licht van de felle zon in zijn rug maakte van hem een icoon waarbij slechts de enkele sprieten haar het onderscheid tussen zijn kale hoofd en een maanlandschap markeerden. Of het moest zijn dat er gras groeit op de maan.
'U komt voor de job van boekhoudster?' Mijnheer Broeckmans glimlachte vanachter zijn zilveren bril een gouden tand bloot. Zijn naamkaartje in bronskleur pronkte op zijn linkerborst, NV Broeckmans in de letters van het logo.
Veel hoefde ik verder niet te doen. Een half uur lang onderhield hij mij met de familiehistorie van hun bedrijf. Hoe André, de befaamde stichter, slinks had ingespeeld op de toenemende beslissingskracht van de vrouw door zijn klinken als fallussymbolen te ontwerpen. Met zinneprikkelende modellen in alle kleuren en maten had hij de Vlaamse markt veroverd. Om dit alles kracht bij te zetten, was de hele wand behangen met illustraties van het familiale succes. Vergulde lijsten met foto's die hij met zijn zweterige worstenvinger bezoedelde zodat de brillantine in het haar van de Broeckmans brothers in 3D leek te glanzen. Elk exemplaar bezat wel ergens een plek die nog meer schitterde dan de kitscherige fotolijsten zelf: een tand, een ketting, een oorbel, een horloge. Ook de overhangende buiken, gecompenseerd door een fier vooruitgestoken borst, leken gemeengoed.
Nu, vier generaties verder – zo vervolgde hij - brak NV Broeckmans de grenzen open naar de Europese markt. Als Napoleon er al twee eeuwen eerder in geslaagd was het continent te veroveren, dan kon dat voor een Broeckmans in dit nieuwe millenium slechts een peulschil zijn.
'Secretaresse dus?' zo rondde hij af, terwijl zijn ogen wellustig in mijn décolleté verdwenen.
'Ik meen dat u zich vergist,' zei ik.
Met de fallusklink trok ik de deur extra hard in het slot.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten